Żołądek ambony

Wielu słyszało o chorobach takich jak zapalenie błony śluzowej żołądka i dwunastnicy, ale nie każdy wie, co to za żołądek. Ogólnie rzecz biorąc, nazwa ta nie jest całkowicie poprawna, ponieważ bulbit jest formą zapalenia dwunastnicy. Jest to zapalenie bańki dwunastnicy (wrzód dwunastnicy), do którego bezpośrednio otwiera się żołądek.

Ale zapalenie błony śluzowej żołądka i bulbit są często powiązanymi ze sobą procesami i mają podobne objawy, dlatego używają takiego określenia jako bulion żołądkowy.

Gatunki bulbit

Istnieje kilka rodzajów choroby. Z natury przepływu, bulbit może przybrać formę ostrą i przewlekłą. W zależności od długości występuje ogniskowe i rozproszone zapalenie bańki, które wpływa na całą błonę śluzową formacji anatomicznej.

Według danych gastroduodenoskopii i badania histologicznego, bulbit może być:

  • erozyjny i wrzodziejący
  • katar
  • grudkowy.

Nieżytny żołądek jest częstszy, co zwykle występuje w ostrej postaci i przy odpowiednim leczeniu kończy się korzystnie. W tym typie choroby występuje nieznaczny obrzęk błony śluzowej, jej przekrwienie i podrażnienie, a w śluzie bańki znajduje się dużo śluzu. Podczas erozyjnego i wrzodziejącego bulbitu na wewnętrznej ścianie bańki pojawiają się pojedyncze lub wielokrotne nadżerki i owrzodzenia. Więcej informacji na temat tej formy choroby można znaleźć w artykule: Erozyjny i wrzodziejący bulion dwunastnicy 12.

Szczególnie wyróżniający się bulbit pęcherzykowy. Jest wynikiem nadmiernej reakcji tkanki limfatycznej znajdującej się w ścianie dwunastnicy. W wyniku narażenia na zakażenie lub inne niekorzystne czynniki, pęcherzyki limfatyczne zwiększają rozmiar. W przypadku duodenoskopii na jasnoróżowych śluzowatych widocznych małych guzkach lub pęcherzykach o średnicy do 2-3 mm.

Przyczyny zapalenia bańki dwunastnicy

Jak wspomniano powyżej, bulbit jest często związany z zapaleniem żołądka. Dlatego przyczyny tej choroby w wielu przypadkach są podobne:

  • Zakażenie Helicobacter pylori (zwłaszcza w przypadku bulletu kataralnego);
  • niezdrowa dieta (przejadanie się, jedzenie suchych, ostrych, wędzonych, smażonych potraw);
  • spożywanie alkoholu;
  • jedzenie za gorące;
  • przyjmowanie niektórych leków, zwłaszcza przeciwzapalnych, i chemikaliów (takich jak kwas octowy lub zasady).

Przypadkowe lub celowe połknięcie jakichkolwiek przedmiotów może prowadzić do ogniskowej bulby - co oznacza: ciało obce pozostaje w bańce i ściska jej ścianę, a pod nią i wokół niej rozwija się miejscowa reakcja zapalna. Przyczynami zapalenia bańki mogą być również lamblia i robaki, zwłaszcza u dzieci.

Rzadko bulion dwunastnicy staje się objawem choroby Crohna. Ta patologia może wpływać na każdą część przewodu pokarmowego, począwszy od jamy ustnej, a skończywszy na odbycie. Włączając chorobę Crohna można rozpocząć jej rozwój w żarówce KDP.

Objawy kliniczne choroby

Bulbit dwunastnicy objawia się raczej niespecyficznymi objawami, takimi jak:

  • ból w nadbrzuszu, bardziej w lewo, który może promieniować do lewego podbrzusza lub okolicy pępkowej;
  • uczucie mdłości, rozdęcie w żołądku;
  • gorzki lub metaliczny smak w ustach;
  • rzadko - wymioty (z ostrym zatruciem lub zatruciami toksycznymi można powtórzyć);
  • ból głowy i złe samopoczucie (także w ostrym zapaleniu);
  • biegunka lub niestabilny stolec.

Bulbit charakteryzuje się objawem - pojawieniem się bólu w 1,5-2 godziny po jedzeniu iw nocy. Są to tak zwane „głodne bóle”, które zmniejszają się po przyjęciu mleka lub leków zobojętniających. Jeśli bulbit występuje jako objaw choroby Crohna, stopień aktywności procesu zapalnego ocenia się w zależności od nasilenia objawów. Rozważ następujące wskaźniki:

  • częstotliwość biegunki,
  • intensywność bólu brzucha
  • stopień utraty wagi itp.

Na przykład, przy stopniu aktywności bulbitu 1, pacjent czuje się bardzo mało: biegunka występuje 3-4 razy w tygodniu, ból jest łagodny i przerywany, nie ma utraty wagi.

Ważne: gdy wystąpią te objawy, należy skontaktować się z gastroenterologiem.

Metody leczenia

Leczenie choroby w większości przypadków jest zachowawcze. Dzięki diagnozie żołądka typu bulbit, leczenie obejmuje:

  • stosowanie narkotyków
  • zdrowa żywność,
  • ziołolecznictwo.


Bardzo rzadko wymagana jest operacja. Wskazany jest głównie w przypadkach wysokiej aktywności choroby Leśniowskiego-Crohna lub przewlekłej kulki z rozwojem powikłań, takich jak zwężenie dwunastnicy lub wrzód żarówki. Jeśli przyczyną zapalenia żarówki jest ciało obce, można ją usunąć podczas duodenoskopii lub podczas operacji.

Leczenie narkotyków

W przypadku wykrycia Helicobacterium w treści żołądka i dwunastnicy, zaleca się skojarzone leczenie przeciwbakteryjne w postaci 2-3 antybiotyków. Leki zobojętniające sok żołądkowy, blokery receptora H2-histaminy i inhibitory pompy protonowej mogą być stosowane jako leczenie objawowe dla powierzchniowego bulitu zarówno form ostrych, jak i przewlekłych. Pomagają zmniejszyć kwasowość soku żołądkowego i zmniejszyć jego negatywny wpływ na śluzówkę dwunastnicy.

W zależności od przyczyny zapalenia stosuje się również hormony (w przypadkach choroby Crohna), leki przeciwrobacze i leki immunoregulacyjne (w bulbicie pęcherzykowym).

Zdrowa żywność

Dieta z dwunastnicą typu bulby jest najważniejszym warunkiem powrotu do zdrowia. Konieczne jest częste i małe porcje jedzenia, aby nie obciążać żołądka i dwunastnicy. Z diety należy wykluczyć ostry, słony, wędzony, smażony, krótko mówiąc, wszystko, co może podrażniać błonę śluzową przewodu pokarmowego. Bardzo przydatne jest używanie produktów mlecznych, w tym mleka pełnego. Mięso i ryby powinny wybierać odmiany o niskiej zawartości tłuszczu (kurczak, wołowina, królik, morszczuk, różowy łosoś).

W okresie zaostrzenia i ostrego stanu zapalnego jedzenie powinno być ciepłe i mączne. Konieczne jest odmawianie alkoholu, papierosów, napojów gazowanych, zimnych i gorących potraw.

Dozwolone są następujące produkty:

  • zboża,
  • makaron,
  • biały chleb
  • warzywa i owoce
  • galaretka, kompoty, słaba herbata.

Jedzenie musi być ostrożnie i powoli żuć. Prowadzenie powierzchownej, masywnej diety często prowadzi do wyzdrowienia nawet bez leczenia.

Leczenie ludowe

Dobry efekt można osiągnąć za pomocą roślin leczniczych. Zastosuj rumianek, nagietek, krwawnik, babkę lancetowatą, ziele dziurawca i inne rośliny o właściwościach przeciwbakteryjnych i przeciwzapalnych. Leczenie lekarstw ludowych powinno być połączone z terapią przepisaną przez lekarza prowadzącego. Poniżej przedstawiamy kilka alternatywnych schematów leczenia.

Infuzja Hypericum

Zioła Hypericum przyjmują 2 łyżki stołowe i nalegają na wrzątek (1 szklanka) przez 1-2 godziny. Weź ¼ szklanki przed posiłkami 4 razy dziennie.

Sok z marchwi

Aby przygotować świeży sok z marchwi, należy go umyć, obrać i przetrzeć na drobnej tarce, przecisnąć przez gazę. Możesz także skorzystać z sokowirówki. Pij sok w ¼ szklanki 40 minut przed posiłkiem 3 razy dziennie.

Sok z babki lancetowatej

Sok z babki można kupić w aptece. 45 ml soku zmieszano z 1 łyżeczką miodu, a narzędzie i 1 łyżkę 3 razy dziennie.

Przebieg leczenia tymi funduszami wynosi 2 tygodnie, a następnie robią sobie przerwę na 10 dni i powtarzają schemat.

Zalecenie: Przed rozpoczęciem leczenia tradycyjnymi metodami należy skonsultować się z lekarzem.

W trakcie tego artykułu zbadaliśmy, co to jest brzuszek brzuszny. W rzeczywistości jest to rodzaj zapalenia dwunastnicy, dlatego te same środki ludowe są odpowiednie dla tych patologii. Kilka przepisów na to leczenie opisano w następującym filmie:

http://ozhivote.ru/bulbit-zheludka/

Brobit

Bulbitis to nieżytowe lub erozyjne zapalenie odcinka opuszkowego dwunastnicy. W większości przypadków czynnikiem etiologicznym bulbitu jest zakażenie helikobakteriami. Objawy kliniczne patologii obejmują zespół bólu o różnym nasileniu, zespół dyspeptyczny, z ciężkim i wrzodowym możliwym krwawieniem. Rozpoznanie bulbitu opiera się na wynikach badania endoskopowego i biopsji, pH-metrii, testach na obecność H. pylori i RTG kontrastu. Terapia polega na stosowaniu antybiotyków przeciw helikobakteriom, leków zmniejszających produkcję kwasu solnego i regeneracji błony śluzowej.

Brobit

Bulbit - choroba zapalna błony śluzowej dwunastnicy (dwunastnicy) z lokalizacją procesu patologicznego w części opuszkowej. W bańce dwunastnicy otwiera się wspólny przewód żółciowy, przewód trzustkowy. To właśnie w tym dziale kwaśna zawartość żołądka jest neutralizowana, trawienie rozpoczyna się pod działaniem enzymów trzustkowych i wątrobowych. We współczesnej gastroenterologii istnieje tendencja do zmniejszania częstości żarówek zależnych od helikobakterii, co jest związane ze skuteczną terapią eradykacyjną, ale częstość postaci idiopatycznych (niezwiązanych z H. pylori) pozostaje wysoka. Jednocześnie powstałe komplikacje mogą zagrażać życiu pacjenta i wymagać interwencji chirurgicznej.

Przyczyny bulbitu

Główną przyczyną choroby jest zakażenie Helicobacter pylori na tle uszkodzenia błony śluzowej jelit. Bulbit może być spowodowany warunkami anatomicznymi. W normalnej dwunastnicy nie ma krezki. Czasami, z powodu upośledzonego rozwoju zarodka, zachowuje się krezka i mogą tworzyć się pętle jelita, w których zawartość o wysokiej kwasowości zatrzymuje się bezpośrednio w żołądku. Takie warunki sprzyjają istnieniu mikroorganizmów, które przy agresywnej ekspozycji chemicznej prowadzą do zapalenia i erozji błony śluzowej.

Są predysponowani do rozwoju czynników bulbitycznych, które zmniejszają właściwości ochronne błony śluzowej dwunastnicy: zaburzenia odporności, ciężkie choroby towarzyszące, warunki genetyczne, psycho-emocjonalne i konstytucyjne. Rzadziej bulbit występuje w chorobie Crohna, zespole Zollingera-Ellisona i chorobie trzewnej. Akceptacja silnych napojów alkoholowych, nadużywanie chemicznie, mechanicznie drażniących pokarmów powoduje uraz śluzówki, powodując nieżytowe zapalenie. Ostra bunt, jako miejscowa postać zapalenia dwunastnicy, rozwija się z zakażeniem shigellozą (czerwonka), wirusowym zapaleniem wątroby typu A, salmonellozą.

Patogeneza

Zwykle osoba ma równowagę między czynnikami agresji a ochroną strefy żołądkowo-dwunastniczej. Wodorowęglany wytwarzane przez trzustkę zmniejszają kwasowość zawartości żołądka do dwunastnicy. Jeśli ta równowaga jest zaburzona, kwas solny, wątroba i enzymy trzustkowe uszkadzają błonę śluzową. Zwiększona kwasowość stwarza dogodne warunki do kolonizacji helikobakterii. Są przystosowane do istnienia w agresywnym środowisku kwaśnym i tworzą wokół nich ochronną barierę alkaliczną. Helicobacter pylori powoduje wytwarzanie substancji prozapalnych, powodując uszkodzenie błony śluzowej. W tym samym czasie rozwija się erozyjna forma choroby, a przy braku odpowiedniego leczenia powstają owrzodzenia.

Objawy Bulbit

Objawy tej patologii zależą od postaci klinicznej. Głównym objawem jest zespół bólowy, który może mieć różną intensywność. Bulbalny katar charakteryzuje się niewielkim bólem w górnej części brzucha. Przy erozyjnym bulbicie ostry ból pojawia się na czczo i 10-15 minut po jedzeniu. Pacjenci zgłaszają zmniejszenie apetytu, nudności, czasami wymioty, przynosząc ulgę, gorzką zwrotność i zgagę.

Jeśli podczas rozwoju procesu erozyjnego wrzody i naczynia krwionośne są uszkodzone, może pojawić się krwawienie z charakterystycznymi objawami: zespół bólu o wysokiej intensywności, wymioty z krwią, silne ogólne osłabienie; przy obfitej utracie krwi możliwy jest wstrząs krwotoczny.

Ostremu bulbitowi, występującemu na tle zatrucia pokarmowego, towarzyszy gorączka, silne nudności, częste wymioty, zdenerwowany stolec. Ogólny stan pacjenta jest znacząco zmieniony. Z powodu niewystarczającej obróbki enzymatycznej żywności występują objawy zaburzeń trawienia. Być może uczucie dyskomfortu w żołądku, zdenerwowane stolce, objawy dysbiozy.

Diagnostyka

Podczas badania pacjenta z bulbitą określa się bladość skóry (w przypadku utraty krwi), ból pojawia się przy palpacji górnej części brzucha. Język jest wyłożony białym kwiatem, na nim widoczne są zęby. Kliniczne i biochemiczne badania krwi ujawniają zmiany, które nie są specyficzne dla bulbitu: redukcja czerwonych krwinek, hemoglobina (z erozyjnym wariantem z krwawieniem), zmiany w poziomie wątroby i enzymów trzustkowych. Jeśli podejrzewa się krwawienie, podaje się test stolca na krew utajoną.

Jeśli bulbit rozwinął się na tle nadkwaśnego zapalenia żołądka, pH-metry określa wzrost kwasowości soku żołądkowego, a określone testy ujawniają Helicobacter pylori. W celu potwierdzenia obecności H. pylori, wykonuje się test oddechowy ureazy, test immunoenzymatyczny, diagnostykę PCR Helicobacter i próbkę biopsji pobraną podczas endoskopii.

Niezbędną metodą diagnostyki bulbitu jest esophagogastroduodenoscopy - badanie endoskopowe, które pozwala wizualnie ocenić stan błony śluzowej żołądka, dwunastnicy, aw szczególności odcinka opuszki, zidentyfikować nadżerki, ustalić stopień uszkodzenia i przeprowadzić biopsję endoskopową w celu oceny histologicznej tkanek WPC. Często powierzchowny bulbit jest odkryciem i jest wykrywany w postaci rozproszonego przekrwienia błony śluzowej i obrzęku.

Przeprowadzenie badania radiograficznego jamy brzusznej podczas bulbitu pozwala zidentyfikować naruszenia relacji topograficznych między żołądkiem a dwunastnicą, co zdarza się, gdy zachowana jest krezka zarodkowa i powstają pętle. Po skontrastowaniu obraz pokazuje wady wrzodziejące. Radiografia przejścia baru przez jelito cienkie umożliwia ocenę ruchliwości WPC. W tym celu wykonywana jest również manometria antroduodenalna.

W programie diagnostycznym do badania brzucha można zastosować ultradźwięki brzuszne. Metoda ta nie pozwala na bezpośrednie określenie stanu dwunastnicy, ale umożliwia badanie wątroby i trzustki.

Zabieg Bulbit

Kompleksowe leczenie wykonuje specjalista-gastroenterolog, w przypadku powikłań - przez chirurga. Pamiętaj, aby wyznaczyć dietę. Ostry okres oznacza całkowite odrzucenie gruboziarnistej żywności mechanicznie, termicznie i chemicznie. Zalecane są płynne i puree. Posiłki powinny być ułamkowe - co najmniej 6 razy dziennie. Poza okresem zaostrzania się bulji dieta stopniowo się rozszerza. Jednak ogólne zalecenia pacjenta muszą być stale przestrzegane. Produkty z konserwantami i dodatkami chemicznymi, które podrażniają błonę śluzową i powodują pogorszenie, powinny być wykluczone.

Podstawą terapii lekowej jest zwalczenie patogenu. W tym celu przepisywane są antybiotyki przeciw helikobakteriom, inhibitory pompy protonowej, preparaty bizmutu. Leki zobojętniające sok żołądkowy, M-antycholinergiki, blokery histaminy H2 są stosowane w celu zmniejszenia kwasowości soku żołądkowego. Do gojenia się erozyjnych ubytków błony śluzowej stosuje się leki, które przyspieszają procesy naprawcze (olej z dzikiej róży, rokitnik, dalargin) i środki zwiększające tworzenie śluzu (korzeń lukrecji, karbenoksolon).

Fizjoterapia Bulbit obejmuje wyznaczenie terapii magnetycznej, elektroforezy z lekami przeciwbólowymi i przeciwskurczowymi (Novocain, papaverine). Poza okresem zaostrzenia pacjenci muszą być poddawani zabiegom spa z wodą mineralną dwa razy w roku. Ziołolecznictwo na bulbit obejmuje wykorzystanie opłat, które obejmują glistnika, rumianku, krwawnika, dziurawca, kopru włoskiego, lipy. W domu zaleca się użycie wody mineralnej Esentuki numer 17 i 4, „Borjomi”.

Leczenie chirurgiczne bulbitu, któremu towarzyszy powstawanie wrzodów, polega na przeprowadzeniu wagotomii - zabiegu chirurgicznego, którego celem jest odnerwienie przywspółczulne strefy żołądkowo-dwunastniczej i zmniejszenie wytwarzania kwasu solnego. Można zastosować wagotomię łodygową (w tym przypadku cały żołądek jest odnerwiony) lub selektywną wagotomię proksymalną (strefa tworzenia kwasu ulega odnerwieniu). Chirurgia awaryjna polega na zatrzymaniu krwawienia z żołądka i dwunastnicy poprzez obcięcie lub podwiązanie krwawiących naczyń podczas gastroduodenoskopii. Jeśli źródło krwawienia nie zostanie wykryte podczas endoskopii, wykonuje się duodenotomię i szew dwunastnicy.

Rokowanie i zapobieganie

Dzięki terminowemu leczeniu wyspecjalizowanej pomocy, wyznaczeniu odpowiedniej terapii bulionowej i zwalczaniu plam Helicobacter rokowanie jest korzystne. Pacjenci powinni przestrzegać zaleceń dietetycznych, w razie potrzeby dostosować styl życia. Powinien przestać palić i pić alkohol.

Zapobieganie bulbitom polega na terminowym leczeniu zapalenia żołądka obowiązkowymi testami po leczeniu potwierdzającymi zwalczenie patogenu. Nawet bez zaostrzeń należy przeprowadzać regularne badania lekarskie. Wiele leków jest agresywnych w stosunku do błony śluzowej żołądka, dwunastnicy, więc gdy bulby są wszystkie leki powinny być stosowane tylko po konsultacji z lekarzem. Aby zapobiec zakażeniu Helicobacter pylori, należy przestrzegać higieny żywności, dokładnie myć ręce przed jedzeniem.

http://www.krasotaimedicina.ru/diseases/zabolevanija_gastroenterologia/bulbitis

Co to jest żołądek, objawy i leczenie

Patologia jest rodzajem zapalenia dwunastnicy, gdy stan zapalny obejmuje górną część dwunastnicy (dwunastnicy) - bańkę przylegającą bezpośrednio do żołądka. W tej części zawartość kwasu jest neutralizowana, mieszana z enzymami jelitowymi, hormonami wytwarzanymi przez trzustkę i żółcią wydzielaną przez woreczek żółciowy.

Choroba często towarzyszy procesowi zapowemu występującemu w żołądku - zapaleniu żołądka, ma podobny obraz objawowy, a zatem mówi o bulbicie żołądka.

Klasyfikacja

W zależności od charakterystyki przepływu wyróżnia się ostra i przewlekła forma patologii. Proces zapalny może być ogniskowy lub rozproszony, jeśli błona śluzowa bańki dwunastnicy jest całkowicie dotknięta.

W zależności od stopnia aktywności wyróżnia się:

  • katar - pod wpływem zaburzonej równowagi pH rozwija się podrażnienie, które dalej rozwija się w stan zapalny. Ściany żarówki pęcznieją, większa ilość śluzu jest wydzielana, cierpi na to proces trawienia. Dzięki terminowemu dostępowi do specjalisty ta forma ma korzystne rokowanie;
  • erozyjny i wrzodziejący - rozwija się w wyniku długotrwałego zapalenia i charakteryzuje się tworzeniem pojedynczych lub wielu zmian na błonie śluzowej;
  • pęcherzykowy - wywołuje zmianę w tkance na poziomie mikro: pęcherzyki pokrywające ściany dwunastnicy stają się większe, błona śluzowa staje się guzowata.

Przyczyny stanu zapalnego

Mając wyobrażenie o naturze bulbitu, o tym, czym jest i co prowokuje jego rozwój, łatwiej jest zapobiegać ewentualnym komplikacjom. Wśród głównych przyczyn zakłócenia normalnego funkcjonowania KDP lekarze dzwonią:

  • niewłaściwa lokalizacja i zwiększona ruchliwość dwunastnicy, które obserwuje się u dzieci, ale w związku z osłabieniem układu mięśniowego, występują również u dorosłych. WPC może tworzyć „dodatkowe” pętle, zastój w jedzeniu, prowokując podrażnienie, a następnie zapalenie. Ponadto, zawartość jelita może być wyrzucona z powrotem do żołądka, zakłócając przewód pokarmowy jako całość;
  • zapalenie błony śluzowej żołądka i zakażenie bakteriami Helicobacter pylori również niekorzystnie wpływa na stan błony śluzowej dwunastnicy. W tym przypadku zwiększona kwasowość żołądka jest niebezpieczna dla jelit: dwunastnica nie jest w stanie zneutralizować nadmiernej ilości kwasu chlorowodorowego, dzięki czemu jej ściany są narażone na oparzenia chemiczne;
  • Giardiasis and helmintiasis - pasożyty w trakcie swojej działalności naruszają integralność ochronnej błony dwunastnicy;
  • Choroba Crohna, która może manifestować się w dowolnej części przewodu pokarmowego;
  • zatrucie substancjami chemicznymi (w tym długotrwałymi lekami), alkoholem i nikotyną;
  • brak kultury pożywienia - spożywanie niezdrowej żywności, dużej ilości smażonych i pikantnych potraw w diecie, przejadanie się lub długie przerwy między posiłkami, nadmiernie gorące jedzenie, podrażnianie błony śluzowej;
  • uraz narządów wewnętrznych;
  • częsty stres i przewlekła depresja niekorzystnie wpływają na stan układu pokarmowego.

Objawy brzucha żołądka

W początkowej fazie lub w postaci przewlekłej choroba nie zawsze się objawia. Niektóre objawy mogą przypominać zapalenie żołądka:

  • ciągnięcie bólu po lewej stronie brzucha, sięgającego do podżebrza. Ból może również wystąpić w okolicy pępowiny;
  • bóle pojawiają się na czczo lub dwie godziny po jedzeniu;
  • uczucie pełności w żołądku i nudności;
  • zgaga, odbijanie z gorzkim smakiem (podczas wyrzucania jedzenia z jelit do żołądka);
  • słabość, bóle głowy;
  • zaostrzenie nieprzyjemnych objawów w okresie jesienno-wiosennym.

W ostrej postaci choroba charakteryzuje się:

  • ciężkie bóle spastyczne, które są nieco stępione, gdy ciało jest wygięte;
  • nudności i powtarzające się wymioty, z zanieczyszczeniami żółci;
  • gorycz w ustach.

Stałe bóle obserwuje się podczas erozyjnego przebiegu choroby. W niektórych przypadkach patologia jest powikłana krwawieniem, a następnie krew może być widoczna w wymiocinach lub kale. Stan osoby jest ciężki: ciężkie bóle głowy, nadmierne pocenie się, drżenie całego ciała i gorączka - wszystko to może prowadzić do rozwoju wstrząsu.

Diagnostyka

Pierwsze objawy niedyspozycji należy skierować do gastroenterologa. Już podczas wstępnego badania lekarz ujawni napięcie otrzewnej, ból podczas omacywania obszaru wokół pępka.

Podczas badania endoskopowego ocenia się stan błony śluzowej żołądka i dwunastnicy: obserwuje się obrzęk i uszkodzenie wrzodziejące.

Codzienne pH-metry pomogą ustalić wahania poziomu kwasowości narządów trawiennych, określić związek takich zmian z posiłkami, aktywność fizyczną.

Aktywność żołądka i jelit, zdolność organów wewnętrznych do opróżniania, analizuje się za pomocą elektrogastroenterografii.

Metody leczenia brzucha żołądka

Zidentyfikowany w procesie pomiarów diagnostycznych przyczyna choroby i będzie się koncentrował na tym, jak ją leczyć.

Z reguły terapia jest zachowawcza i obejmuje: działanie leków, wyznaczenie specjalnej diety, dostosowanie stylu życia.

Interwencja chirurgiczna jest wskazana w przypadku wrzodziejących zmian narządowych, zwężenia dwunastnicy, w zaawansowanych postaciach choroby Crohna. Obcy przedmiot, który dostaje się do układu pokarmowego i wywołuje stan zapalny, jest również usuwany chirurgicznie.

Farmakoterapia

Choroba w ostrej postaci zarówno u dorosłych, jak iu dzieci wymaga stałego monitorowania. Dlatego wskazane jest poddanie się leczeniu w szpitalu. Oprócz zapobiegania dalszemu zaostrzeniu, lekarze będą mieli możliwość oceny skuteczności przepisywanych leków:

  • środki przeciwbakteryjne są potrzebne do zwalczania Helicobacter pylori. Jeśli aktywność mikroorganizmów spowodowała wzrost poziomu kwasowości w środowisku żołądka, zaleca się stosowanie inhibitorów pompy protonowej;
  • leki przeciwrobacze pomagają pozbyć się pasożytów;
  • środki przeciwbólowe (No-Spa, Baralgin) są używane do znakowanych bólów;
  • leki zobojętniające sok żołądkowy (Reni, Gastal) i antagoniści receptorów histaminowych H2 (Omeprazol, Ranitydyna) normalizują równowagę pH poprzez neutralizację i zmniejszenie produkcji kwasu solnego;
  • leki o działaniu otaczającym przyczyniają się do przywrócenia funkcji ochronnych błony śluzowej (Almagel, Atropine);
  • środki uspokajające i uspokajające są dodawane w przypadku zaburzeń neuropsychiatrycznych;
  • hormony mogą być przepisywane w leczeniu choroby Crohna;
  • leki o złożonym działaniu: Wobenzym (przeciwzapalny, immunostymulujący, przeciwobrzękowy), Essentiale (działanie ma na celu przywrócenie i ochronę wątroby).

Porady żywieniowe

Bez wyjaśnienia „jak prawidłowo jeść” odpowiedź na pytanie „jak leczyć bulbit” będzie niepełna. Pierwszego dnia zaostrzenia choroby lepiej odmówić jedzenia. W przyszłości dieta jest opracowywana przez gastroenterologa i dietetyka, w zależności od formy patologii i indywidualnych cech organizmu.

Wyznaczony rodzaj żywności musi być przestrzegany przez długi czas. A nawet po zauważalnych ulepszeniach nie należy odmawiać stosowania się do zaleceń:

  • Konieczne jest odmawianie podjadania w podróży, a także tych produktów, które wywołują podrażnienie błony śluzowej. Lista jest dość szeroka, obejmuje: tłuste i smażone potrawy, wędzone mięso, konserwy, marynowane i solone potrawy, napoje gazowane. Mocna herbata i kawa są również zabronione;
  • spożycie soli i cukru jest ograniczone;
  • w przypadku chorób przewodu pokarmowego używanie napojów alkoholowych i palenie jest bardzo niebezpieczne, ponieważ same w sobie często są bodźcem do zaostrzenia sytuacji;
  • Na początku pokazane są dania w formie płynnej i owsianej: słaby bulion z kurczaka, zupy mleczne, płatki śniadaniowe i zupy z płatków owsianych i ryżu, jaja na miękko lub omlet, parzona, kissels, mleko; chleb na początku leczenia należy porzucić;
  • żywność w temperaturze pokojowej należy podzielić na małe porcje, które należy przyjmować 5-6 razy dziennie; przejadanie się i wymuszony post są anulowane;
  • w 10-14 dni krakersy z chleba pszennego, niskotłuszczowe produkty mleczne, mięso i ryby o niskiej zawartości tłuszczu, parzone; przeciery warzywne i owocowe; do świeżych soków wybierz warzywa i owoce nie kwasowe.

Bardzo niepożądane jest przerwanie lub arbitralne przerwanie diety. Taki krok doprowadzi do nawrotu choroby i leczenie będzie musiało zacząć się od początku. Jednocześnie ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarskich może uchronić Cię przed dalszymi problemami zdrowotnymi.

Środki ludowe

Równolegle z głównym leczeniem możesz skorzystać z doświadczenia tradycyjnej medycyny. Napary ziołowe o działaniu antyseptycznym i przeciwzapalnym służą jednocześnie jako przyjemny napój herbaciany i lekarstwo miękkie:

  • Dziurawiec 2 łyżki. 200-250 ml wrzącej wody nalega na godzinę. Spożywać przed posiłkami 50 ml 4 razy dziennie. Napój nie powinien się angażować: dwutygodniowy kurs wystarczy. W przypadku kobiet w ciąży infuzja Hypericum jest przeciwwskazana;
  • Herbaty rumiankowe i babki; stosuje się również sok z babki, który miesza się z miodem i spożywa z łyżeczką przed posiłkami;
  • wywary z krwawnika, dzikiej róży, czeremchy mają działanie ściągające, które chroni śluz.

Stosowanie oliwy z oliwek ma również korzystny wpływ na stan narządów trawiennych. Olej (łyżka dwa razy dziennie przez pół godziny przed posiłkami) normalizuje równowagę kwasowo-zasadową i wspomaga gojenie.

Zapobieganie

Jako środki mające na celu zapobieganie zapaleniu bańki dwunastnicy, możemy wyróżnić:

  • przestrzeganie zasad higieny (w celu wykluczenia zakażenia bakteriami lub pasożytami), racjonalne odżywianie: konieczne jest przestrzeganie reżimu, dieta powinna być zrównoważona przez różnorodne produkty bogate w witaminy;
  • w niektórych przypadkach konieczne będzie dostosowanie stylu życia, rezygnacja ze szkodliwych nawyków;
  • w miarę możliwości należy unikać stresu, starać się odpocząć;
  • a co najważniejsze - czas na leczenie chorób żołądkowo-jelitowych, aby nie rozpocząć zapalenia żołądka, uczestniczyć w profilaktycznych badaniach lekarskich, postępować zgodnie z zaleceniami lekarza, nie samoleczyć.
http://bolvzheludke.ru/zabolevanija/bulbit-zheludka/

Czym jest żołądek typu bulbit i jak go leczyć

Bulbit jako diagnoza jest rzadki, chociaż jest to powszechna patologia przewodu pokarmowego. Objawy są bardzo podobne do zapalenia żołądka, uważa się je za prywatną postać zapalenia dwunastnicy, a mianowicie zapalenie odcinka opuszki. Obie choroby najczęściej towarzyszą sobie. Wybrzuszenie żołądka - co to jest, jakie są jego przyczyny, objawy, leczenie?

Co to jest bzdura?

Dwunastnica (dwunastnica) jest najważniejszą funkcją w procesie trawienia pokarmu. Tu właśnie wchodzą główne płyny trawienne - żółć i sok trzustkowy. Zawierają enzymy potrzebne do dalszego trawienia pokarmu w jelicie cienkim.

Najbardziej narażoną częścią dwunastnicy jest żarówka (bulbus) - okrągłe zgrubienie, znajdujące się tuż za zwieraczem żołądka, łączące je z jelitem. Bańka może być zapalona z powodu nieuprawnionego wejścia zawartości żołądka, zwłaszcza z wysoką kwasowością, przenikaniem patogennej mikroflory (bakterii Helicobacter pylori) z żołądka lub pasożytów z dróg żółciowych. To zapalenie nazywa się bulbitem.

Bulbit jest zawsze drugorzędny, sama choroba jest niezwykle rzadka. Oznacza to, że zapalenie zaczyna się pod wpływem czynników zewnętrznych lub wewnętrznych. Jednym z najczęstszych „prowokatorów” jest zapalenie błony śluzowej żołądka. Stąd nie całkiem poprawna nazwa choroby „bulb żołądka”. W rzeczywistości zapalenie jest zlokalizowane nie w żołądku, ale niżej w przewodzie pokarmowym.

Nie wahaj się zrozumieć interesującego Cię problemu, pomożemy. Zadaj pytanie >>>

Osobliwością bulbitu jest to, że można go odróżnić od innych chorób przewodu pokarmowego tylko po dokładnym zbadaniu, w tym fibrogastroduodenoskopii.

Przyczyny choroby

Przyczyny zapalenia żarówki są tradycyjnie podzielone na zewnętrzne i wewnętrzne.

  • Zapalenie żołądka. Chroniczny, ostry.
  • Zakażenie pasożytami (robaki i Giardia).
  • Awarie hormonalne, w szczególności z powodu dysfunkcji nadnerczy.
  • Zmniejszona odporność.
  • Zakażenia wywołane przez drobnoustroje Helicobacter pylori.

Zewnętrzne czynniki ryzyka:

  • Błędy zasilania. Należą do nich fast foody - pikantne, słone, wędzone, smażone, a także ich nieregularne spożycie, okresy przedłużonego postu związane z dietami na odchudzanie.
  • Złe nawyki - spożywanie alkoholu, palenie.
  • Długotrwałe leczenie, zwłaszcza antybiotyki i niesteroidowe leki przeciwzapalne.
  • Częste emocjonalne przeciążenie.

U dzieci może rozwinąć się bullit z powodu obrażeń ciała obcego w przewodzie pokarmowym.

Objawy

Ponieważ dwunastnica jest blisko spokrewniona z żołądkiem, objawy bulbitu nie są specyficzne, są charakterystyczne dla zapalenia żołądka, wrzodów i zapalenia dwunastnicy. W początkowej fazie występują następujące objawy:

  • Dudnienie w brzuchu.
  • Głód po jedzeniu.
  • Bóle głodowe o niepewnej naturze.
  • Wygląd żółtego kwiatu w języku.

Bóle są bolesne lub skurczowe, często pojawiają się w nocy. Zlokalizowany w regionie nadbrzusza, podany w pępku, pod łopatką, w prawym podbrzuszu. W późniejszym stadium choroby zostają połączone:

  • Odbijanie i zgaga.
  • Kwaśny smak w ustach, zwłaszcza rano.
  • Nudności i wymioty.
  • Zły oddech spowodowany zatrzymywaniem pokarmu w dwunastnicy.
  • Biegunka lub zaparcie.
  • Zwiększone tworzenie się gazu i wzdęcia.

W ostrym okresie, z powodu zaburzeń trawienia, obserwowane są objawy ogólnego zatrucia organizmu: gorączka, gorączka, osłabienie mięśni, ból głowy, nadmierne pocenie się, zawroty głowy.

Diagnostyka

Rozpoznanie bulpitu rozpoczyna się od omacywania brzucha. Podczas omacywania można zauważyć napięcie przedniej ściany brzucha w okolicy nadbrzusza, któremu towarzyszy umiarkowany ból.

W celu dokładniejszej diagnozy za pomocą prześwietlenia rentgenowskiego, codziennego pomiaru poziomu kwasowości soku żołądkowego, manometria anododuodalna. Metody te pozwalają zidentyfikować zmiany patologiczne dwunastnicy. Często pojawia się bulbostaza podczas bulbitu - poważne naruszenie ruchliwości, któremu może towarzyszyć obrzęk, deformacja fałd, zwiększenie objętości bańki.

Typy Bulbit

Klasyfikacja Bulbit opiera się na formie choroby i rodzajach jej manifestacji. Istnieją dwie formy - ostra i przewlekła. Jeśli leczenie rozpoczyna się w odpowiednim czasie, choroba zostaje wyleczona całkowicie i bez konsekwencji. W przeciwnym razie potrzebny jest przewlekły kurs, który przysparza pacjentowi wiele kłopotów. Rodzaje choroby różnią się przejawami, nasileniem i konsekwencjami.

Powierzchowne

Jest to jeden z najlżejszych, dobrze uleczalnych rodzajów choroby. Nazywano powierzchowną bulwę, ponieważ wpływa ona tylko na błonę śluzową. W tym samym czasie zapala się, powstaje ból i obrzęk, co utrudnia sokom trawiennym wejście do dwunastnicy. W rezultacie występuje stagnacja żółci i brak enzymów do pełnego trawienia żywności.

Powierzchniowy bulbit ma dwie formy - ostrą i przewlekłą. Ostra postać jest najczęściej zakaźna. W przypadku przewlekłego schorzenia charakteryzującego się zmianą okresów zaostrzenia i remisji.

Catarrhal

Bularral Bulbit jest cięższym etapem długotrwałej powierzchownej formy Bulbit. Wyróżnia się nie tylko obrzękiem i stanem zapalnym, ale także ekspansją naczyń włosowatych na powierzchni śluzówki, upośledzoną motoryką jelit, wyrzucaniem zawartości żołądka do przełyku (refluks), uwalnianiem dużych ilości mętnego śluzu. Zaostrzenia sezonowe są typowe dla bulwaru kataralnego. Możliwy długoterminowy okres bezobjawowy. Prowokacja to zazwyczaj pikantne jedzenie, stres lub alkohol.

Erosive

W przypadku bulw erozyjnych dochodzi do głębszego uszkodzenia tkanek bańki, aż do warstwy mięśniowej. Najczęstszą przyczyną nadżerek są Helicobacter pylori w połączeniu z zapaleniem żołądka. Ponadto, erozja może wystąpić z powodu uszkodzenia gruczołów, które wytwarzają sekret, neutralizując kwas soku żołądkowego. Erosive Bulbit dzieli się na kilka typów w zależności od głębokości zmiany.

Postać przewlekła zwykle przebiega bezboleśnie, pacjent odczuwa jedynie dyskomfort po jedzeniu (uczucie pełności w żołądku). Czasami w nocy może pojawić się ból. Wielki ból odczuwany jest przy palpacji. Gdy erozyjne i krwotoczne bulwy mogą mieszać krew w stolcu. Przy odpowiednim czasie leczenia nadżerek rokowanie jest korzystne. W bieżących epizodach prowadzą do powstania wrzodu.

Ogniskowa

Lekarz diagnozuje „ogniskową bulbitę”, jeśli zmiany bańki nie są izolowane, ale obejmują całe odcinki błony śluzowej. Mogą rozprzestrzeniać się zarówno w kierunku jelita, jak iw kierunku żołądka. Objawy kliniczne nie są specyficzne. Są one również charakterystyczne dla wrzodu trawiennego i bulwy erozyjnej. Forma ogniskowa może być wynikiem zaburzeń hormonalnych w organizmie. Zaostrzenia są często spowodowane przez awitaminozę, przedłużone głodzenie, twardą dietę.

Pęcherzykowy

Podczas fibrogastroduodenoskopii na wewnętrznej powierzchni bańki widoczne małe formacje guzkowe - pęcherzyki. W ten sposób naczynia limfatyczne znajdujące się w ścianie dwunastnicy reagują na stan zapalny. Czynnikami wywołującymi zakażenie są pasożyty - robaki i Giardia. Rozwój choroby przyczynia się do naruszenia higieny, obniżonej odporności, historii zapalenia żołądka i błędów żywieniowych. Objawy są charakterystyczne dla wszystkich rodzajów choroby. Często występuje u dzieci w wyniku nie w pełni leczonego zapalenia żołądka. Bulbitular Bulbit jest dobrze uleczalna i ma korzystne rokowanie.

Leczenie lekami

Leczenie bulbitu wymaga zintegrowanego podejścia. Zazwyczaj składa się z terapii lekowej, ścisłej diety i tradycyjnych metod. W zależności od rodzaju choroby stosuje się różne leki:

  1. Jeśli choroba pojawi się na tle infekcji, antybiotyki (Sumamed, Flemoksin, Klacid) są stosowane w połączeniu z gastroprotektorami (De-Nol, Novobismol) i środkami przeciwpasożytniczymi.
  2. We wszystkich przypadkach przepisywane są leki zmniejszające kwasowość soku żołądkowego (Nolpaz, Omez, Pariet), a także środki otoczkujące (Almagel, Phosphalugel, Maalox).
  3. W przypadku silnego bólu stosować środki przeciwbólowe i przeciwskurczowe (Baralgin, No-Shpu, Papaverin).
  4. Przy niedostatecznej aktywności enzymów zaleca się leczenie substytucyjne (Creon, Festal, Mezim).

Jeśli stres stał się przyczyną choroby, do wymienionych leków dodaje się środki uspokajające i przeciwdepresyjne. W rzadkich przypadkach, gdy leczenie zachowawcze nie przynosi rezultatów, uciekają się do operacji.

Dieta

Właściwa dieta z bulbitem zapewnia sukces leczenia. W ostrej postaci ilość spożywanej żywności jest ograniczona. Wszelkie gorące i zimne jedzenie są wykluczone. Silnie przeciwwskazane produkty, które podrażniają śluz. Z diety wyłączone są rośliny strączkowe, grzyby, bogate buliony, świeży chleb, szpinak i kapusta. Preferowane są łatwo przyswajalne jedzenie.

Zakazano jakiejkolwiek puszkowanej, mocnej herbaty i kawy. Żywność powinna być gotowana na parze lub pieczona w piekarniku bez dodawania oleju i przypraw. Wskazane jest podawanie go pacjentowi w postaci puree ziemniaczanego. Należy unikać szorstkiej żywności, która może mechanicznie uszkodzić błonę śluzową. Jedzenie należy przyjmować w małych porcjach 7 - 8 razy dziennie.

Mocno zabroniony alkohol, kawa, kakao, lemoniada, chipsy.

Aby zapobiec zalecanym:

  • Eliminacja złych nawyków.
  • Normalizacja rytmów okołodobowych.
  • Eliminacja stresujących sytuacji.
  • Terminowe badanie lekarskie.

Medycyna naturalna

Lekarze zalecają łączenie leków i leczenia domowego. Tradycyjna medycyna zgromadziła dużą liczbę przepisów, doskonale pomagając sobie radzić sobie z bulbitami.

Odzyskiwanie przyspieszy odbiór soku babki z miodem. Mieszanina nie tylko łagodzi ból i stan zapalny, ale także pomaga szybko odzyskać błonę śluzową. Napar z rumianku i islandzkiego mchu ma działanie przeciwzapalne. Goździk, wrotycz pospolity i gorzki piołun mogą pomóc w pasożytach. Dobrym środkiem przeciwpasożytniczym jest brzoza (liście), zwłaszcza w połączeniu z oregano i elekamanem. Przydatna jest herbata z dziurawca i nalewka z propolisu. Erosive Bulbit skutecznie leczy wywar z dębu.

Bulbit, zwłaszcza w ostrej postaci, obniża jakość życia pacjenta. Możesz tego uniknąć, ponieważ główne czynniki ryzyka zależą od osoby. Samoleczenie jest niedopuszczalne, w zależności od wyników badania konieczna jest staranna diagnoza i recepta. Przy odpowiednim leczeniu rokowanie na życie jest korzystne.

http://vzheludke.ru/gastrit-i-yazva/bulbit.html

Publikacje Trzustki